Η σημερινή μορφή του νησιού της Σαντορίνης είναι αποτέλεσμα της βίαιης δραστηριότητας του ηφαιστείου στα προϊστορικά χρόνια. Στην πραγματικότητα, το νησί οφείλει την ύπαρξή του στο ηφαίστειο.

Η τελευταία μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης έγινε 3.600 χρόνια πριν, δηλαδή στο τέλος της εποχής του χαλκού. Τριάντα εκατομμύρια κυβικά μέτρα από μάγμα, σε μορφή καυτής ελαφρόπετρας και στάχτης εκσφενδονίστηκαν στον αέρα σε ύψος 36 χιλιομέτρων πάνω από το νησί. 

Κάτω από τα απομεινάρια της έκρηξης θάφτηκε ένας από τους πιο αναπτυγμένους και πλούσιους προϊστορικούς πολιτισμούς της εποχής εκείνης, δημιουργώντας το μύθο ότι ίσως τελικά η Σαντορίνη είναι η χαμένη Ατλαντίδα.

Τα πιο πρόσφατα δείγματα ζωής του ηφαιστείου σημειώθηκαν το 1950, όταν σημαντικές ποσότητες λάβας συμπλήρωσαν τα δύο μικρά νησάκια, την Παλαιά και τη Νέα Καμένη, που είχαν αναδυθεί από τα νερά της καλντέρας στη διάρκεια των τελευταίων αιώνων.

Η δραστηριότητα του ηφαιστείου μετά από αυτή την καταστροφική έκρηξη, συνεχίζεται ήπια μέχρι και τις μέρες μας.

Σήμερα ο επισκέπτης μπορεί να επισκεφθεί το σύγχρονο ηφαίστειο με καραβάκι και να περπατήσει πάνω στην πιο φρέσκια γη της ανατολικής Μεσογείου.

Σχετική σύνδεση:

Η δημιουργία και η εξέλιξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης