Η ιστορία της Οίας, είναι ποτισμένη με την αλμύρα της θάλασσας και την νοσταλγία των μεγάλων ταξιδιών. Τα ξύλινα καΐκια των «Απανωμεριτών» θαλασσοπόρων, χτισμένα με μεράκι και μαστοριά στους ταρσανάδες του Αμουδιού και της Αρμένης, διέσχιζαν την Μεσόγειο, κουβαλώντας κυρίως, το πολύτιμο, ηδύ Βισάντο: Το «λιαστό» σαντορινιό κρασί που γέμιζε για αιώνες τα δισκοπότηρα της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Τα ξύλινα ιστιοφόρα, ξεφόρτωναν στην Οδησσό το μεθυστικό τους φορτίο και επέστρεφαν φορτωμένα ξυλεία, σιτηρά, πανάκριβες πορσελάνες, βαρύτιμα ασημικά, χειροποίητες επιπλώσεις ακόμα και πιάνα για τις θρυλικές βεγγέρες των καπετανόσπιτων. Η ναυτική ιστορία της Οίας, είναι ιστορία ευμάρειας, πλούτου αλλά και του πρόσκαιρου μαρασμού που προκάλεσε η απώλεια της τεχνολογικής πρόκλησης του Ατμού.
Τα ίχνη του παλιού ναυτικού μεγαλείου, ανέλαβε να διασώσει το 1951 ο καπετάνιος Αντώνης Δακορώνιας, δημιουργώντας το Ναυτικό Μουσείο. Στεγασμένο σήμερα, σε ένα θαυμάσιο καπετανόσπιτο του 19ου αιώνα δωρεά της Οιάτισσας Ντίνας Μανωλέσσου Μπιρμπίλη, αφηγείται στιγμιότυπα περιπέτειας, πλούτου και θαλασσινού μόχθου. Σπάνια ακρόπρωρα, βαριές άγκυρες, ολοσκάλιστες ναυτικές κασέλες, και εξάντες, συνυπάρχουν με μοντέλα και υδατογραφίες παλιών και νέων πλοίων, «Χνάρια» καρνάγιων, στολές και εργαλεία ναυπηγών.
Επίσης παρουσιάζονται σπάνια έγγραφα, βιβλία, ναυλοσύμφωνα, προικοσύμφωνα, διαθήκες και φωτογραφίες.
Το Ναυτικό Μουσείο Θήρας, διασώζει κάτι από τη λάμψη των αλλοτινών καιρών και ψιθυρίζει μια ιστορία πολυκύμαντη όπως η θάλασσα.
Τηλέφωνο: 22860 71156
